Armia Krajowa w liczbach

Tryb NAUKA

  
Postaraj się wypełnić wszystkie luki.
Jest narzucony czas na wypełnienie luk, wyświetlany zegar pozwala zorientować się w pozostałym czasie.
Dla zakończenia i sprawdzenia poprawności wypełnienia luk można dowolnym momencie kliknąć w przycisk SPRAWDŹ.

   10      10,8      100      145      1467      15      150      1570      16      1792      18      2      20      2297      242      25      2613      2629      280      29      32      380      3846      4      43971      45      47      5      50      54      6      6287      657      7,5      8      87,9      900   
Na początku 1944 Komendzie Głównej AK podlegały obszary: białostocki, lwowski, zachodni i warszawski oraz samodzielnych okręgów: Warszawa-Miasto, Kielce, Łódź, Kraków, Śląsk, Lublin, Wilno i Wołyń.
Okręgi dzieliły się na obwody - na początku 1944 było ich . Ogniwem pośrednim był podokręg. W zależności od potrzeb w ramach okręgów i podokręgów tworzono inspektoraty rejonowe, skupiające po kilka obwodów, natomiast w obwodach - rejony obejmujące kilkanaście placówek. Bojową jednostką kalkulacyjną był pluton pełny, liczący 35- ludzi, bądź szkieletowy, grupujący 16- ludzi, przewidziany do uzupełnienia po ogłoszeniu stanu czujności. W II połoewie 1944 Armia Krajowa miała plutonów pełnych i szkieletowych.
Na początku 1944 z Niemcami walczyły oddziały, istniejące praktycznie we wszystkich okręgach.
Siły AK w lecie 1944 liczyły łącznie tys., w tym: ok. tys. oficerów, tys. podchorążych i tys. podoficerów.
Stan wyjściowy żołnierzy na dzień 1 sierpnia 1944 r. wynosił tys, z czego w oddziałach liniowych tys. Wzrastał on mimo strat w wyniku dopływu ochotników i osiągnął, wraz ze służbami pomocniczymi, maksymalny stan około tys. czynnych uczestników Powstania.
Uzbrojenie Okręgu Warszawskiego AK na godzinę „W”: obejmowało: karabiny – , rkm – , lkm i ckm – , Pm – , karabiny ppanc i PIAT-y – , moździerze – , granatniki – , działka ppanc. – , pistolety i rewolwery – , granaty ręczne – .
W czasie Powstania zginęło około tys. żołnierzy - w tej liczbie mieści się tys. poległych oraz tys. zaginionych, których należy uznać za zabitych, tys. zostało rannych, w tym 5 tys. ciężko. Do niewoli trafiło tys. (w tym oficerów i tys. kobiet - żołnierzy Powstania w różnych stopniach wojskowych), reszta, licząca okoóo tys., opuściła miasto wraz z ludnością cywilną. Nie można pominąć również strat idącego ze wschodu Wojska Polskiego. W boju o Pragę 10-14 września 1. Dywizja Piechoty straciła poległych i rannych, natomiast w walkach na przyczółkach czerniakowskim i żoliborskim zginęło ponad , a rannych zostało żołnierzy z 9. pp (3. DP) i 6. pp (2. DP) - dywizje polskie.
Straty luności cywilnej podczas Powstania szacuje się na tys.
Zgodnie z raportem von Dem Bacha złożonym zwierzchnikom po likwidacji Powstania 5 X 1944 straty wojsk niemieckich wyniosły 9022 żołnierzy, w tym zabitych (73 oficerów), wśród rannych było oficerów.
Sumaryczne straty AK wyniosły ok. tys. poległych i zamordowanych żołnierzy, ok. tys. zostało wywiezionych do ZSRR i uwięzionych, np. w Riazaniu, Borowiczach i Ostaszkowie.