Zadanie z lukami z tematów podstawowwych
Baner

Zadanie z lukami z tematów podstawowych

Tryb SPRAWDZANIE

  
Zadanie składa się z 3 fragmentów wyświetlanych w losowej kolejności. W każdym fragmencie występuje 10 informacji składowych, każda z których zawiera 1 lukę. Zatem do wypełnienia jest 30 luk.
Postaraj się wypełnić jak najszybciej wszystkie luki.
Na wypełnianie luk przewidziano 15 minut, wyświetlany zegar pozwala zorientować się w pozostałym jeszcze czasie.
Przed rozpoczęciem rozwiązywania mozna wylosować inny układ zadania (kolejność fragmentów i kolejność informacji składowych - np. naciskając przycisk F5.
Po zakończeniu należy sprawdzić poprawność wypełnienia luk - przycisk SPRAWDŹ, można to zrobić tylko raz.
Rozkaz o rozpoczęciu na terenie kraju akcji "Burza" został wydany 20 1943 r. przez gen. Tadeusza Komorowskiego ps. "Bór". Akcja miała obejmować wzmożoną dywersję przeciwko okupantowi niemieckiemu, a rodzaj działań miał być uzależniony od ilości sił przeciwnika na danym terenie.
W ramach akcji „Burza” na tyłach wojsk hitlerowskich przed wkroczeniem Armii Radzieckiej na tereny przedwojennej Polski były prowadzone przez Armię Krajową działania bojowo-.
Akcja „Burza”, poza działaniami militarnymi, miała aspekt - rząd w Londynie udowadniał w ten sposób prawo Polski do jej granic z 1939, co nie było zgodne z intencjami radzieckimi.
Akcji „Burza” rozpoczęła się 15 1944 - były to na Wołyniu walki z Niemcami 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.
W ramach akcji „Burza” w marcu 1944 r. przy współudziale 27. Dywizji Piechoty AK została zdobyta miejscowość .
W ramach akcji „Burza” z dużym udziałem oddziałów Armii Krajowej pod dowództwem ppłk. A. Krzyżanowskiego „Wilka”.13 lipca 1944 r. zostało zdobyte . Po kilku dniach NKWD aresztuje polskie dowództwo i sztab. Sowieci rozbrajają otoczone polskie jednostki.
Po walkach od 22 do 27 lipca 1944 r. przy współudziale AK został zdobyty . Po zakończeniu walk oddziały sowieckie rozbrajają jednostki AK.
Pod koniec lipca 1944 r. zostały rozbrojone przez wojska sowieckie trzy dywizje AK – terenem tych wydarzeń był Okręg AK. Zatrzymanych żołnierzy polskich wysłano transportami na wschód, a 2,7 tys. z nich do obozu koncentracyjnego na Majdanku, a następnie większość z tej liczby w głąb Rosji.
(liczba) tysięcy żołnierzy AK, uczestniczących w akcji „Burza” zostało zamkniętych przez sowieckie służby bezpieczeństwa w więzieniach i obozach, głównie za odmowę wstąpienia do kontrolowanej przez ZSRR armii Berlinga.
Rozkaz o zakończeniu akcji "Burza" został wydany przez komendanta głównego AK gen. Leopolda Okulickiego "Niedźwiadek" 26 (słownie) 1944 r.
Władysław Jakub ps. „Cis” (ur. 1 maja 1892 w Filipowie, w pow. suwalskim, zm. 17 kwietnia 1950 w Pieńsku koło Zgorzelca). W okresie 1 sierpnia 1943 roku - 31 lipca 1944 roku komendant Obszaru Lwów. Kierował siłami Obszaru w trakcie operacji „Burza”. Aresztowany przez NKWD w nocy z 2 na 3 sierpnia 1944 roku. Więziony w Rosji do początku listopada 1947 roku. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 28 września 1994 roku mianowany pośmiertnie do stopnia generała brygady.
Stefan Paweł ps. „Grot” (ur. 25 grudnia 1895 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. pomiędzy 2 a 7 sierpnia 1944 w Sachsenhausen) Dowódca Armii Krajowej od 14 lutego 1942 do 30 czerwca 1943 r., Komendant Główny Związku Walki Zbrojnej od czerwca 1940 roku do lutego 1942 roku,. Aresztowany przez Niemców 30 czerwca 1943. Zamordowany w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen. Postanowieniem Prezydenta RP odznaczony pośmiertnie 11 listopada 1995 Orderem Orła Białego.
Jan ps. „Ponury” (ur. 31 sierpnia 1912 w Janowicach, zm. 16 czerwca 1944 pod Jewłaszami). Dowódca partyzancki Armii Krajowej w Górach Świętokrzyskich i na Nowogródczyźnie. Zginął w okolicach Lidy podczas ataku na umocnienia niemieckie na granicy. 31 października 2012 awansowany przez ministra obrony narodowej do stopnia pułkownika Wojska Polskiego.
August Emil ps. „Nil” (ur. 20 marca 1895 w Krakowie, zm. 24 lutego 1953 w Warszawie). Organizator i dowódca Kedywu Armii Krajowej, zastępca Komendanta Głównego AK. 7 marca 1945 został aresztowany przez NKWD, więziony do października 1947. 10 listopada 1950 aresztowany przez funkcjonariuszy UB, oskarżony, skazany na karę śmierci i stracony. Postanowieniem Prezydenta RP 27 lipca 2006 otrzymał pośmiertnie Order Orła Białego.
Kazimierz ps. „Edward” (ur. 28 lutego 1897 w Radłowie, zm. 4 lipca 1947 w Skopinie pod Riazaniem). Od 1 stycznia 1943 do 4 sierpnia 1944 komendant Lubelskiego Okręgu AK. W 1944 organizował akcję „Burza” na terenie Lubelszczyzny. 27 lipca 1944 r. aresztowany przez NKWD. Więziony w kilku miejscach w Rosji, 4 lipca 1947 r. uduszony podczas przymusowego karmienia. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 28 września 1994 mianowany został pośmiertnie do stopnia generała brygady.
Witold ps. „Witold” (ur. 13 maja 1901 w Ołońcu, zm. 25 maja 1948 w Warszawie). Współzałożyciel Tajnej Armii Polskiej, więzień i organizator ruchu oporu w KL Auschwitz. Autor raportów o Holocauście. Aresztowany przez UB 8 maja 1947, oskarżony, skazany na karę śmierci i stracony. Postanowieniem Prezydenta RP 27 lipca 2006 otrzymał pośmiertnie Order Orła Białego, a w 2013 został awansowany przez ministra obrony narodowej do stopnia pułkownika.
Aleksander ps. „Wilk” (ur. 18 lutego 1895, zm. 29 września 1951). Od sierpnia 1941 r. komendant Okręgu Wileńskiego 26 czerwca 1944 r. podpisał rozkaz operacyjny nr 1 "Ostra brama", zawierający zadania dla zgrupowań AK wyznaczonych dla zdobycia Wilna. 17 lipca 1944 r. aresztowany przez NKWD w w Wilnie. Więziony w Rosji do października 1947 do kraju. 3 lipca 1948 r. aresztowany przez UB, zmarł 29 września 1951 w szpitalu więziennym na gruźlicę. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 28 września 1994 mianowany został pośmiertnie do stopnia generała brygady.
Antoni ps. „Monter” (ur. 16 czerwca 1895 w Gniewczynie Łańcuckiej, zm. 30 listopada 1960 w Waszyngtonie). Od maja 1941 komendant Okręgu Warszawa-Miasto ZWZ. W Powstaniu Warszawskim faktyczny dowódca całości sił powstańczych.
Hieronim ps. „Zapora” (ur. 24 września 1918 w Dzikowie, zm. 7 marca 1949 w Warszawie). Od stycznia 1944 szef Kedywu w Inspektoracie Rejonowym AK Lublin-Puławy i jednocześnie dowódca oddziału dyspozycyjnego Kedywu (OP 8), stworzył najliczniejszy na Lubelszczyźnie oddział partyzancki typu lotnego. Aresztowany przez UB 16 września 1947 r., 15 listopada 1948 r. skazany na 7-krotną karę śmierci.. 7 marca 1949 wykonano na nim karę śmierci. 15 listopada 2007 Prezydent RP odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.
Jan Wojciech ps. „Oliwa”. (ur. 23 maja 1910 w Krakowie, zm. 18 kwietnia 1944 w chutorze Dobry Kraj na Wołyniu). Od 1942 roku był dowódcą Oddziałów Dyspozycyjnych, potem Oddziałów „Motor” – „Sztuka” Kedywu Komendy Głównej AK. 18 lutego 1944 r. objął dowództwo 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Poległ w walce 18 kwietnia 1944 r. w rejonie chutoru Dobry Kraj. 20 kwietnia 1990 r. Prezydent RP awansował go pośmiertnie na generała brygady.
Powstanie Warszawskie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 Powstania Warszawskiego. Trwało (liczba) dni. Było elementem planu „Burza”, miało na celu opanowanie Warszawy i przywitanie Armii Radzieckiej w roli gospodarza.
W momencie wybuchu Powstania Warszawskiego żołnierze AK mieli w dyspozycji (liczba) procent zasobów posiadanej broni i amunicji.
Po rozpoczęciu Powstania Warszawskiego do walki stanęło (liczba) tysięcy żołnierzy AK.
29 (słownie) 1944 r. alianci uznali Armię Krajową za regularne siły zbrojne.
2 1944 ze Starego Miasta przetrzebione oddziały AK przeszły kanałami do Śródmieścia i na Żoliborz. Do Śródmieścia przedostało się około 1,5 tys. uzbrojonych i około 3 tys. nieuzbrojonych powstańców i służb. Na Żoliborz ewakuowało się około 800 osób.
16 (słownie) 1944 r. na teren Czerniakowa Górnego, opanowanego przez powstańców przeprawiły się pierwsze pododdziały 3 Dywizji Piechoty WP.
50 tys. żołnierzy niemieckich użytych do stłumienia Powstania Warszawskiego dowodziło (liczba) dowódców w stopniu generała.
Akt kapitulacji Powstania Warszawskiego został podpisany 2 (słownie) 1944 r.
Podczas Powstania Warszawskiego poległo około (liczba) tysięcy ludności cywilnej. Łączne straty ludności Warszawy w latach 1939-1944 wyniosły około 850 tysięcy osób.
Podczas Powstania Warszawskiego poległo (liczba) tysięcy żołnierzy AK.