Jan Lamers

Jan Lamers

Jan Lamers ps. „ Florian”, podpułkownik dyplomowany piechoty WP, (ur. 10 IX 1897 w Białej Niżnej, pow. Grybów, zm. 24 XI 1957 w Warszawie, pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kw- A- 24, rząd 11 , grób 13 a); syn Jana i Pauliny z d. Kolousek.

Okres przed II wojną światową

Od VIII 1914 w legionach Polskich, po kryzysie przysięgowym w lipcu 1917 wcielony do armii austriackiej. Od XI 1918 w WP. Służył w 5 Pułku Piechoty Legionów, 71 Pułku Piechoty, a w latach 1930 -1936 w 36 Pułku Legii Akademickiej. W okresie od 1929 do 1930 studiował na Wydziale Administracji Państwowej i Komunalnej Szkoły Nauk Politycznych. W latach 1931- 1933 ukończył Wyższą Szkołę Wojenną i objął stanowisko szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu I w Warszawie. Awansowany do stopnia podpułkownika w 1938.

Okres II wojny światowej

W kampanii wrześniowej 1939 organizator i d-ca oddziału Szack, a od 18 IX 1939 szef sztabu w Grupie Operacyjnej „ Kowel”. Został czterokrotnie ranny. W konspiracji od 1940 ZWZ- AK pełnił funkcję komendanta Obwodu Śródmieście Okręgu Warszawa- Miasto. Od jesieni 1941 szef Wydziału Mobilizacji i Odtwarzania Sił Zbrojnych Oddziału I KG AK. W Powstaniu Warszawskim od 9 VIII szef sztabu Grupy Północ. Autor planu przebicia się oddziałów AK ze Starówki do Śródmieścia w nocy z 30 na 31 VIII. Po upadku Powstania trafił do oflagu II C Woldenberg.

Okres po II wojnie światowej

Do Polski powrócił w końcu 1945. Do przejścia na emeryturę w 1957 pracował w budownictwie.

Odznaczenia i nagrody

  • Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari
  • Krzyż Walecznych (trzykrotnie)
  • Krzyż Niepodległości
  • Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
  • Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami

Czy wiesz, że ...