Eugeniusz Tomczak

Eugeniusz Tomczak

Eugeniusz Tomczak (ur. 3.08.1921 r. w Warszawie, zm. 30.1.2005 r.), ps. „Niutek”, kpr pchor.

W styczniu 1940 r. wstąpił do ZWZ, zwerbowany przez plut. pchor. Laskowskiego i został zaprzysiężony we własnym mieszkaniu przy ul. Pańskiej 69 m 30, które stało się punktem konspiracyjnym; dostarczano tam prasę podziemną, meldunki oraz broń do naprawy. Pracował w warsztacie Stefana Mioduszewskiego przy ul. Muranowskiej 6, w którym naprawiano broń.

W czerwcu 1942 r. został wcielony do 2 kompanii „Supraśl” batalionu im. W. Łukasińskiego. Brał udział w akcjach małego sabotażu, ukończył turnus podchorążówki. Na rozkaz dowódcy batalionu mjr. Olgierda Ostkiewicza-Rudnickiego oraz kpt. Jerzego Kędzierskiego wykonywał fotodokumenty obiektów, łapanek oraz egzekucji. Aresztowany przez Niemców i osadzony na Pawiaku, został zwolniony 16.08.1943 r., przez co na dłuższy czas został „spalony”.

Na godzinę „W” nie stawił się na punkt zborny na Starówce przy ul. Bugaj 13, ponieważ po wyjściu z domu przy ul. Pańskiej został poważnie ranny w rękę, co uniemożliwiło mu branie czynnego udziału z bronią w ręku w akcji powstańczej. Pełnił jedynie służbę pomocniczą w oddziałach batalionu „Chrobry I”, a następnie dotarł do macierzystej jednostki.

Po upadku Powstania został ewakuowany wraz z ludnością cywilną, w drodze udało mu się zbiec.

•  Batalion Armii Krajowej "Łukasiński"

Kliknąć dla wyświetlenia mapy
Trasa na urządzeniu mobilnym pokazuje drogę od aktualnego położenia do następnego punktu na trasie zwiedzania - grób Włodzimierz Wagiński