Tadeusz Kozik

Tadeusz Kozik (ur. 07.02.1925, zm. 21.03.1994 ), ps. „Gruza”, żołnierz AK, uczestnik akcji „Burza”.

Okres przed II wojną światową

Tadeusz Kozik urodził się w Pleśnej 7 lutego 1925 roku jako najmłodsze z czwórki dzieci Marii i Marcina Kozików (jego siostrą była Salomea Gąciarz ps. „Jodełka”).

Okres II wojny światowej

W październiku 1942 roku został zaprzysiężony w szeregi AK w Pleśnej, dostał przydział do inspektoratu A K Tarnów. Do sierpnia 1944 roku przydzielony był do lokalnej placówki „Prakseda”; po przeszkoleniu pełnił w Inspektoracie funkcję łącznika do placówek.
4 lipca 1943 roku został aresztowany i przewieziony do obozu hitlerowskiego znajdującego się w Pustkowie (koło Dębicy), w którym był więziony do 13 września 1943 roku. Od 24 września do 11 października 1943 roku przebywał w więzieniu w Tarnowie.
W sierpniu 1944 r. w czasie akcji „Burza” został wcielony do I Batalionu „Barbara” 16 p.p. AK, z przydziałem do pocztu dowódcy Batalionu „Irena”. Przyjął pseudonim „Gruza”. Brał udział we wszystkich walkach tego batalionu; w stopniu kaprala. Po rozwiązaniu Batalionu, w okresie od października 1944 r. do 19 stycznia 1945 r. działał w konspiracji w Pleśnej.

Okres po II wojnie światowej

W latach 1946 - 1947 należał do Polskiej Straży Przedniej. Za działalność polityczną związaną z walką o suwerenność i niepodległość Państwa Polskiego, został skazany w 1946 roku na łączną karę ośmiu lat więzienia, utratę praw publicznych i obywatelskich, praw honorowych na dwa lata. Wyrok ten odsiadywał od 12 maja 1949 roku w tymczasowym areszcie w Tarnowie, we Wronkach, w Strzelcach Opolskich, Jelczu i Kłodzku. Postanowieniem z dnia 24 marca 1954 roku skorzystał z warunkowego przedterminowego zwolnienia oraz amnestii z 1952 roku, która złagodziła karę do 5 lat i 4 miesięcy.
Po wojnie prześladowany nie mógł znaleźć pracy. Ostatecznie został zatrudniony w PKP jako nastawniczy na stacji kolejowej w Pleśnej. W 1954 roku ożenił się z Janiną Knapik. Mieli trzy córki: Martę, Lidię i Jadwigę. Postanowieniem z 1993 roku Sąd Wojewódzkie w Tarnowie unieważnił wyrok byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie z 1949 roku skazującego Tadeusza Kozika na karę więzienia.
Lata spędzone w więzieniu odcisnęły się bardzo poważnie na jego zdrowiu. W październiku 1993 roku z powodu złego stanu zdrowia zrezygnował z życia związkowego, patriotyczno- politycznego i towarzysko-społecznego. Zmarł nagle 21 marca 1994 roku w swoim domu w Pleśnej.

Odznaczenia i nagrody

Za swoje zasługi dla ojczyzny otrzymał wiele odznaczeń. Do najważniejszych należą:
  • Medal Wojska (15.08 1948)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (05.11.1986)
  • Krzyż Armii Krajowej (20.04.1988)
  • Odznaka weterana walk o niepodległość (10.12.1995 )
  • Odznaka za zasługi dla województwa tarnowskiego (15.05.1989)