Olgierd Ostkiewicz-Rudnicki

Olgierd Ostkiewicz-Rudnicki

Olgierd Ostkiewicz-Rudnicki (ur. 15.02.1892 r. w Pińsku; zm. 16.08.1944 r.), ps. „Maślak”, „Sienkiewicz”, pierwszy dowódca batalionu „Łukasiński”.

Okres przed 2 wojną światową

Służbę wojskową i studia inżynieryjne ukończył w Rosji.. W latach I wojny światowej był żołnierzem tworzących się tam oddziałów wojska polskiego, następnie POW i Legionach Polskich.

Po odzyskaniu niepodległości wrócił do kraju i pracował jako inżynier w Radzyminie w pobliżu Warszawy.

Okres 2 wojny światowej i konspiracji

Mobilizacja w 1939 r. zastała go w Pińsku.

Po zakończeniu kampanii wrześniowej wrócił do Warszawy; w 1940 r. wstąpił do POZ, potem do AK; swoje mieszkanie przy ul. Marszałkowskiej 67 oddał na cele konspiracyjne (odbywały się tam szkolenia wojskowe, odprawy dowódców, a także znajdowała się skrytka, w której przechowywano broń). Nawiązane przed wojną kontakty i świetna znajomość terenów podmiejskich pozwoliła na wykorzystywanie ich w czasie okupacji niemieckiej – do produkcji wszelkich zaświadczeń i dokumentów chroniących młodzież, jak również wyrabiania kenkart na „lewe” nazwiska.

11 listopada 1941 roku został dowódcą batalionu "Łukasiński".

Przed godziną "W" nie zdołał dotrzeć do wyznaczonej kwatery w Hotelu Polskim przy ul. Długiej 29. Dopiero w nocy 1/2.08. przeszedł z częścią swoich żołnierzy i oficerów przez Al. Jerozolimskie w rejonie ul. Żelaznej. 2 sierpnia rano, na odprawie dowódców kompanii i innych, mniejszych oddziałów, uzgodniono zajęcie stanowisk bojowych i wyznaczono linie obrony poszczególnych zgrupowań.

Przez pierwszy tydzień walk oddziały podporządkowane majorowi występowały jako zgrupowanie "Sienkiewicz" (następnie "Kuba" - "Sosna"), walcząc na południowo-zachodnim odcinku obrony Starego Miasta.

7 sierpnia 1944 r. płk. "Monter" powołał do życia Grupę "Północ" z płk. "Wachnowskim" jako jej dowódcą; tego też dnia mjr. "Sienkiewicz" objął stanowisko kwatermistrza Grupy

Poległ 16.08.1944 r. pod gruzami kwatery przy ul. Miodowej nr 24 w czasie bombardowania Starego Miasta przez lotnictwo niemieckie. Został pochowany w Ogrodzie Krasińskich, a po ekshumacji na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari.

•  Batalion Armii Krajowej "Łukasiński"

Kliknąć dla wyświetlenia mapy
Trasa na urządzeniu mobilnym pokazuje drogę od aktualnego położenia do następnego punktu na trasie zwiedzania - grób Alicja Tomicka-Wilkoszewska

Zezwolenie na umieszczenie tabliczki