ppor. Zenobiusz Buchalczyk

ppor. Zenobiusz Buchalczyk

Zenobiusz Buchalczyk urodził się 29 października 1893 r. w Witonii pow. Łęczycki z ojca Stanisława i Matki Antoniny z Pyrzyńskich.



Ułani, ułani, malowane dzieci (autor słów i muzyki nieznany, 1810 rok)

Wykształcenie i praca

W 1913 r. ukończył Seminarium Nauczycielskie w Łęczycy, po czym do 1914 r. był nauczycielem szkoły powszechnej we wsi Stary Koniecpol pow. Radomsko. Następnie do 1917 był nauczycielem szkoły powszechnej w Łodzi. Od października 1917 r. podjął naukę w Średniej Szkole Leśnej przy Centralnym Towarzystwie Rolniczym w Warszawie. W latach 1921 - 22 podleśniczy w Nadleśnictwie Czarnocin, a następnie do 1 września 1939 leśniczy w Nadleśnictwie Brzeziny. W okresie okupacji od 1941 do stycznia 1945 gajowy i pracownik biurowy w Leśnictwie Sękocin, a następnie do listopada 1947 r. leśniczy w Nadleśnictwie Brzeziny. Od listopada 1947 referendarz w Rejonie Lasów Państwowych w Łodzi.


Służba wojskowa przed 1939 r.

Od 1 stycznia 1915 do 11 listopada 1918 r. należał do Polskiej Organizacji Wojskowej - POW w Łodzi - Okręg IV, pseudonim Zbyszko. Kończy szkołę podoficerską, jest uczniem szkoły podchorążych, rozbitej wskutek represji niemieckich w 1917 r.. W POW dochodzi do stanowiska dowódcy plutonu. W październiku 1917 r. urlopowany na studia leśne do Warszawy. W Warszawie bierze udział w rozbrajaniu Niemców w listopadzie 1917 r. Służba w Wojsku Polskim od 11 listopada 1918 do 21 października 1920 w 1 Pułku Szwoleżerów (do 8 stycznia 1919 nazwa 1 Pułk Ułanów, a od grudnia 1919 - 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego), brał udział w walkach o Wilno pod Mejszagoła w Grupie Operacyjnej gen. Edwarda Rydza-Śmigłego, od listopada 1919 do czerwca 1920 urlopowany na ukończenie nauki w Średniej Szkole Leśnej.

Po poświadczeniu obywatelstwa polskiego w roku 1924 został mianowany podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z 1 lipca 1925 r. w korpusie oficerów kawalerii – ogłoszenie w Polsce Zbrojnej 30 października 1926 r. lok. 418.


Konspiracja

W czasie II Wojny Światowej pod pseudonimem Suchy - dowódca 1727 plutonu, kompania 4, batalion II, VII Obwód "Obroża" Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej. Podczas Powstania Warszawskiego w/w kompania miała kryptonim "Polesie" lub „Sękocin Las" i należała do pułku "Helenów".


Śmierć

Umarł 15 sierpnia 1954 r., pochowany jest na cmentarzu Doły w Łodzi.

Grób Buchalczykowie

Odznaczenia

Odznaka Wilno (1919), Medal za Wojnę 1918-1921, Brązowy Medal za Długoletnią Służbę, Medal Niepodległości (1935), Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, nadany w Londynie (1949).


Szczegóły

•  Obwód VIII "Obroża"