Zenobiusz Buchalczyk

Zenobiusz Buchalczyk

Zenobiusz Buchalczyk urodził się 29 października 1893 r. w Witonii pow. Łęczycki z ojca Stanisława Buchalczyka i matki Antoniny z Pyrzyńskich. Umarł 15 sierpnia 1954 r. w Łodzi.



Ułani, ułani, malowane dzieci (autor słów i muzyki nieznany, 1810 rok)

Wykształcenie i praca

W 1913 r. ukończył Seminarium Nauczycielskie w Łęczycy, po czym do 1914 r. był nauczycielem szkoły powszechnej we wsi Stary Koniecpol pow. Radomsko. Następnie do 1917 był nauczycielem szkoły powszechnej w Łodzi. Od października 1917 r. podjął naukę w Średniej Szkole Leśnej przy Centralnym Towarzystwie Rolniczym w Warszawie. W latach 1921 - 22 podleśniczy w Nadleśnictwie Czarnocin, a następnie do 1 września 1939 leśniczy w Nadleśnictwie Brzeziny. W okresie okupacji od 1941 do stycznia 1945 gajowy i pracownik biurowy w Leśnictwie Sękocin, a następnie do listopada 1947 r. leśniczy w Nadleśnictwie Brzeziny. Od listopada 1947 referendarz w Rejonie Lasów Państwowych w Łodzi.


Służba wojskowa przed 1939 r.

Od 1 stycznia 1915 do 11 listopada 1918 r. należał do Polskiej Organizacji Wojskowej - POW w Łodzi - Okręg IV, pseudonim Zbyszko. Kończy szkołę podoficerską, jest uczniem szkoły podchorążych, rozbitej wskutek represji niemieckich w 1917 r.. W POW dochodzi do stanowiska dowódcy plutonu. W październiku 1917 r. urlopowany na studia leśne do Warszawy. W Warszawie bierze udział w rozbrajaniu Niemców w listopadzie 1917 r. Służba w Wojsku Polskim od 11 listopada 1918 do 21 października 1920 w 1 Pułku Szwoleżerów (do 8 stycznia 1919 nazwa 1 Pułk Ułanów, a od grudnia 1919 - 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego), brał udział w walkach o Wilno pod Mejszagoła w Grupie Operacyjnej gen. Edwarda Rydza-Śmigłego, od listopada 1919 do czerwca 1920 urlopowany na ukończenie nauki w Średniej Szkole Leśnej.

Po poświadczeniu obywatelstwa polskiego w roku 1924 został mianowany podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z 1 lipca 1925 r. w korpusie oficerów kawalerii – ogłoszenie w Polsce Zbrojnej 30 października 1926 r. lok. 418.


Konspiracja

W czasie II Wojny Światowej pod pseudonimem Suchy - dowódca 1727 plutonu, kompania 4 (dowódca kpt. Jerzy Małachowski "Nałęcz" vel Jerzy Gajdajenko), batalion II (dowódca kpt. Antoni Bożęjko "Bohun"), VII Obwód "Obroża" Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej. Podczas Powstania Warszawskiego w/w kompania miała kryptonim "Polesie" lub „Sękocin Las" i należała do pułku "Helenów".


Odznaczenia

  • Odznaka Wilno (1919),
  • Medal za Wojnę 1918-1921,
  • Brązowy Medal za Długoletnią Służbę,
  • Medal Niepodległości (1935),
  • Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, nadany w Londynie (1949).
Zenobiusz Buchalczyk

Rodzina

  • Siostry: Janina, Halina i Maria
  • Bracia: Feliks, Lucjan - leśnik i Roman - drogomistrz
  • Dzieci: Aleksandra i Bogdan

Zdjęcia

Zenobiusz Buchalczyk
Uczniowie Średniej Szkoły Leśnej (drugi od lewej - Zenobiusz Buchalczyk), 1917 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Przyszła żona Karolina - Moskwa, marzec 1916 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Bracia Buchalczykowie, od lewej Lucjan, Zenobiusz i Feliks – 1918 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Zdjęcie ślubne, 1920 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Poświadczenie obywatelstwa polskiego 1924 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Ogłoszenie w Polsce Zbrojnej 30 października 1926 r. lok. 418. o mianowaniu podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z 1 lipca 1925 r. w korpusie oficerów kawalerii

Zenobiusz Buchalczyk
Zenobiusz Buchalczyk, Kraków 1930 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Zenobiusz Buchalczyk podczas sypania kopca Józefa Piłsudskiego na szczycie Sowińca, w zachodniej części Krakowa, 1937 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Zaświadczenie o nadaniu odznaki "Wilno"

Zenobiusz Buchalczyk
Wniosek o nadanie Medalu Niepodległości

Zenobiusz Buchalczyk
Kwestionariusz do otrzymania dyplomu i legitymacji Medalu Niepodległości

Zenobiusz Buchalczyk
Brat Roman z żoną Hanną i córkami Krystyną (pierwsza z lewej) i Elżbietą oraz brat Feliks (drugi z lewej) – Tomaszów 1935 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Córka Aleksandra i syn Bogdan – Magdalenka 1943 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Okres wojny, od lewej: kpr. Łukasz Hajduk „Michał” - gajowy z Walendowa dowódca 2 drużyny plutonu nr 1727, kpr.pchor. / ppor. inżynier leśnik Adam Jankowski „Adako” szef kompanii (p.o. dowódcy kompanii 09.1944 - 01.1945), inż. Zygmunt Juchniewicz - nadleśniczy, ppor. Zenobiusz Buchalczyk

Zenobiusz Buchalczyk
Karolina i Zenobiusz Buchalczyk z córką Aleksandrą i synem Bogdanem przed leśniczówką w Gałkówku 1946 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Wnuczek Marek (syn Aleksandry) przed leśniczówką w Gałkówku, 1946 r.

Zenobiusz Buchalczyk
Legitymacja Srebrnego Krzyża Zasługi z Mieczami

Zenobiusz Buchalczyk
Nagrobek na Cmentarzu Rzymskokatolickim na Dołach,
Kwatera 211 Rząd 5 Miejsce 29

Zenobiusz Buchalczyk
Pamiątkowy dyplom - nadany w 1999 r.

•  Pytania testowe

•  Obwód III "Obroża"