Stanisław Milczyński

Milczyński

Stanisław Milczyński ps. Gryf, Jerzy Kuczyński, Roger (ur. 4 kwietnia 1918 w Poznaniu, zm. 26 stycznia 2016 w Toronto) – polski żołnierz i powstaniec. Major Wojska Polskiego, działacz podziemia niepodległościowego (SZP, ZWZ, NOW i AK) w czasie II wojny światowej, powstaniec warszawski i działacz kombatancki. Kawaler Orderu Virtuti Militari. Urodził się 4 kwietnia 1918 w Poznaniu jako siódme dziecko Andrzeja Milczyńskiego (1873–1921) i Franciszki z domu Balcerek (ur. 1887).

Okres przed wojną

W 1937 zdał maturę w Liceum Handlowym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W 1937 roku ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi-Komorowie (1937–1939).

Okres wojny

Jako podporucznik w składzie Armii „Poznań” walczył w kampanii wrześniowej. Po kapitulacji Warszawy trafił do niewoli niemieckiej, z której wkrótce uciekł. Od października 1939 działał w Służbie Zwycięstwu Polski i w Związku Walki Zbrojnej w Poznaniu. Przeniósł się do Kalisza i został członkiem Narodowej Organizacji Wojskowej. W 1943 wyjechał do Warszawy i przyłączył się do walki konspiracyjnej prowadzonej przez Okręg Warszawski Armii Krajowej (V Rejon VII Obwodu „Obroża”). Dowodził m.in. Kompanią Dywersji Bojowej „Kedywu” Rejonu V „Obroży”, która wykonała ponad 30 akcji dywersyjnych i likwidacyjnych. Następnie walczył w powstaniu warszawskim jako dowódca kompanii „Krawiec” w Rejonie V i na Mokotowie. Został dwukrotnie ranny i ewakuowano go kanałami do Śródmieścia. Po kapitulacji umieszczony w szpitalu dla jeńców wojennych w Zeithain, a następnie w Stalagu IV-B w Mühlbergu.

Okres po wojnie

Od lipcu 1945 do 1949 był żołnierzem 2 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Od września 1949 do czerwca 1952 studiował w Centralnej Szkole Sztuki i Rzemiosła w Londynie, którą ukończył z wyróżnieniem. Razem z rodziną w czerwcu 1953 wyemigrował do Kanady i zamieszkał w Toronto. Pracował jako stolarz, cieśla, kierownik prac budowlanych oraz właściciel własnych firm. W 1983 przeszedł na emeryturę. Aktywnie zaangażował się w działalność polskiej emigracji niepodległościowej. Działał m.in. w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów, Środowisku „Obroża” w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz w Kole Byłych Żołnierzy Armii Krajowej w Toronto. Był jednym z głównych fundatorów tablic pamiątkowych w kościołach w Wilanowie, Powsinie i Pyrach pod Warszawą ku czci żołnierzy Armii Krajowej. Opublikował swój dziennik z czasów wojny pt. „Dziennik por. Gryfa 1939–1945”. Awansowany do stopnia majora 27 października 2000 r. Zmarł 26 stycznia 2016 w Toronto w Kanadzie w wieku 97 lat.

Odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (4 października 1947)
  • Krzyż Walecznych (trzykrotnie)
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami
  • Krzyż Armii Krajowej
  • Warszawski Krzyż Powstańczy
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939
  • Krzyż Partyzancki
  • Medal Wojska (czterokrotnie)
  • War Medal
  • Medal „Pro Memoria”
  • Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”

Zdjęcia

Milczyński
Przegląd oddziałów przybyłych z Lasów Chojnowskich - kompania "Krawiec" Mokotów,
ulica Puławska 132
Przed kompanią w furażerce dowódca por. Stanisław Milczyński "Gryf"

Milczyński
Dowódca pułku "Baszta" ppłk Stanisław Kamiński "Daniel" (w kapeluszu) dokonuje przeglądu przybyłej z Lasów Chojnowskich kompanii "Krawiec".
Mokotów, ulica Puławska 132.
Za nim w berecie rtm. Lech Głuchowski "Jeżycki" dowódca dywizjonu "Jeleń". Z lewej por. Stanisław Milczyński "Gryf", dowódca kompanii "Krawiec".
W tle budynek Puławska 130A.

Milczyński

Piśmiennictwo

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Milczy%C5%84ski https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/stanislaw-milczynski,31397.html https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/stanislaw-milczynski,1294.html