Stanisław Bronisław Skowroński

 Skowroński

Stanisław Bronisław Skowroński ps. Widelec, Tulipan (ur. 13 listopada 1919 w Horodence, zm. 20 kwietnia 2016 w Argentynie) – żołnierz Armii Czerwonej, Armii Andersa i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, oficer Armii Krajowej, porucznik łączności, cichociemny.

Okres wojny

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany.
22 kwietnia 1941 roku wcielono go przymusowo do Armii Czerwonej, gdzie służył w 55 pułku piechoty zmotoryzowanej.
W marcu 1942 roku wstąpił do Armii Andersa. Ukończył szkołę podchorążych. We wrześniu 1942 roku przeniesiono go do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza.
Po przeszkoleniu w łączności radiowej został zaprzysiężony 10 lipca 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 21 na 22 września 1943 roku w ramach operacji „Neon 5” dowodzonej przez por. naw. Władysława Krywdy. Skowroński dostał przydział do Oddziału V Łączności sztabu Komendy Głównej AK: służył w batalionie „Iskry” na stanowisku radiotelegrafisty.
W kwietniu 1944 roku został skierowany do Oddziału V sztabu Okręgu Wilno AK, gdzie służył jako dowódca plutonu radiołączności (radiostacje nr 18 i 20).
Po okrążeniu przez Armię Czerwoną został aresztowany i wywieziony do obozu w głąb ZSRR do Zagłębia Donieckiego.

Okres po wojnie

Uciekł z obozu i w październiku 1945 roku dostał się do Warszawy, a następnie do Głogówka. Zagrożony aresztowaniem przez UB uciekł wraz z żoną przez zieloną granicę do Czechosłowacji i Niemiec.
Osiedlił się w Río Ceballos w prowincji Córdoba (Argentyna), gdzie prowadził własne przedsiębiorstwo .
Sprawował funkcję przewodniczącego lokalnego oddziału Związku Polaków.
W 2009 roku odwiedził Polskę.
Był autorem książki Orzeł ujarzmiony. Wspomnienia cichociemnego z II wojny światowej wydanej w 1992 (Rio Ceballos, Wydawnictwo Literackie Wisła, ?ISBN 950-99456-0-9?) i 1998 roku (Zwierzyniec – Rzeszów, Obywatelskie Stowarzyszenie "Ostoja", ?ISBN 83-910535-0-4?).

Odznaczenia

  • Krzyż Walecznych – czterokrotnie.

Rodzina

  • Był synem Józefa, komendanta posterunku Policji Państwowej, i Franciszki z domu Zajączkowskiej.
  • W 1945 roku ożenił się z Joanną Sawicką (ur. 1923), z którą miał 3 córki: Jolantę (ur. 1947), Dolores (ur. 1949) i Barbarę (ur. 1952).

Piśmiennictwo

  1. https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Skowro%C5%84ski_(cichociemny)
  2. http://polska-zbrojna.pl/home/articleshow/19274?t=Zegnamy-jednego-z-ostatnich-cichociemnych