Irena Jadwiga Płoska-Łoś

Los

Wprowadzenie

Urodzona 14 lipca 1922 r. w Płocku, córka Eugeniusza Stanisława Płoskiego i Janiny Anieli z d. Betley, zmarła 6 października 2014 r. w Kurytybie, pochowana w Londrinie w Brazylii.

Okres przed wojną

Płoscy mieszkali w Płocku przy ul. Kolegialnej 20, w Hotelu Warszawskim, w 7-pokojowym mieszkaniu. W ich domu zbierała się elita intelektualna miasta.
Irena naukę rozpoczęła u prywatnej nauczycielki, panny Anieli Dąbrowskiej, która mieszkała w domu kuzynów Ireny, Lutyńskich, przy ul. Sienkiewicza. Następnie uczęszczała do szkoły powszechnej, tzw. ćwiczeniówki, przy Seminarium Żeńskim im. Zofii Bukowieckiej. Do gimnazjum obowiązywał egzamin wstępny. W części pisemnej wybrała temat: „Życiorys Marszałka Piłsudskiego”.
Irena Płoska miała wiele koleżanek. Przyjaźniła się z ziemiankami: Basią Lipkówną, Lalą Krajewską, Jadzią Zawistowską i wieloma innymi nie ziemiankami i żydówkami.
Uwielbiała filmy z Gretą Garbo, Dorothy Lamour i Jadwigą Smosarską. Oglądała je w kinie „Nowości” przy ul. Kościuszki lub w „Sfinksie” przy ul. Kolegialnej.

Okres wojny

Niemcy prowadzili aresztowania polskiej inteligencji. Wielu Polaków pozbawiono dachu nad głową lub wywieziono do obozów koncentracyjnych. Niebawem też powstało getto żydowskie, a jego mieszkańcy również trafili do obozów.
Rodzina Płoskich została zmuszona do opuszczenia Płocka i zamieszkała w Warszawie. Irena odbyła tam dwuletni kurs handlowy w szkole Julii Statkowskiej, zakończony zdaną tajnie maturą, a następnie ukończyła kurs zootechniki w Julinie koło Warszawy.
Do konspiracji przystąpiła na przełomie lat 1942/1943 i działała w Wojskowej Służbie Kobiet. Przeszła kursy rekrucki i sanitarny oraz szkolenie ogólnowojskowe, a wiosną 1944 r. rozpoczęła kurs podoficerski – przerwany wybuchem powstania. Nosiła pseudonimy: „Wrzeciono”, „Joanna”, „Joanna Wrzeciono”.
Jej przydział przed godziną „W” to Okręg Warszawski Armii Krajowej – I Obwód „Radwan” (Śródmieście) – 1. Rejon „Róg” – Wojskowa Służba Ochrony Powstania – batalion „Dzik” – 14. kompania WSOP por. Kazimierza Barcewicza „Piaskowca” – patrol sanitarny.
1 sierpnia przed godziną „W” na punkt zborny nie dotarł rozkaz por. „Piaskowca” zmieniający zadania kompanii, a do lokalu zgłosiły się jedynie dwie dziewczyny z kilkunastu przewidzianych. Po wybuchu walk z dziewcząt odciętych od swoich macierzystych jednostek powstał oddział Wojskowej Służby Kobiet pod komendą Janiny Kiewlicz „Niki” podporządkowany szefowi sanitarnemu Okręgu Warszawskiego AK.
W sierpniu wchodziła w skład różnych patroli sanitarnych, następnie była pielęgniarką w szpitalu powstańczym przy ul. Jasnej 9 róg Świętokrzyskiej (gmach PKO).
Po zbombardowaniu budynku PKO (5 sierpnia 1944 r.) wraz z dwiema koleżankami („Królikiem” i „Anki”) została oddana do dyspozycji szefa sanitariatu Okręgu Warszawskiego AK ppłk. Henryka Lenka „Bakcyla” i przeszła do nowych kwater Sztabu Okręgu urządzonych tego dnia w kinie „Palladium” przy ul. Złotej 7/9. Brała udział w ewakuacji zagrożonych szpitali polowych z ul. Chmielnej. W tej akcji pomagali żołnierze oddziału osłony Sztabu Okręgu (Kedyw „Kolegium B”) por. „Kosy”.
W drugiej połowie września zachorowała na zapalenie ropne na nodze i została przeniesiona przez „Królika”, „Ankę” i dr. „Siedleckiego” do Śródmieścia Południe. Przebywała z oddziałem m.in na ul. Lwowskiej 11.
Została awansowana do stopnia plutonowego.

Losy po powstaniu

Po powstaniu dostała się niemieckiej niewoli – od 5 października 1944 r. była jeńcem obozu przejściowego dla żołnierzy AK w Ożarowie, w tym czasie otrzymała awans na starszego sierżanta.
Do połowy listopada przebywała w Stalagu XI B Fallingbostel, po czym została wysłana do obozu koncentracyjnego KL Bergen-Belsen, w którym w kilku barakach utworzono filię Stalagu XI B Fallingbostel.
22 grudnia trafiła wraz z grupą kobiet-jeńców do Stalagu VI C Oberlangen, z którego została wyzwolona 12 kwietnia 1945 r. przez patrol rozpoznawczy 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka.
Numer jeniecki: 141550.

Okres po wojnie

Po wyzwoleniu służyła w II Korpusie Polskim we Włoszech. Tam też rozpoczęła studia weterynaryjne na Uniwersytecie w Bolonii, przerwane demobilizacją i przeniesieniem do Anglii.
W 1947 roku poślubiła por. Stanisława hr. Łosia, przyjmując nazwisko Płoska-Łoś i wyemigrowała do Brazylii, gdzie przebywał starszy brat jej męża, Andrzej.
Pracowała razem z mężem w dużym gospodarstwie rolnym, wychowując jednocześnie czworo dzieci: Ewę, Andrzeja, Jana i Magdalenę, którym starała się dać jak najlepsze wykształcenie.
Po śmierci męża podjęła pracę administracyjną (dokumentacja medyczna i statystyki) w Szpitalu Ewangelickim w Londrinie.
Jednocześnie pisywała do czasopism, głównie emigracyjnych („Dziennik Żołnierza” w Londynie, „Wiadomości” londyńskie, „Lud”, „Curitiba: i inne), a także dla Radia Wolna Europa (dział „Listy egzotyczne”).
Na emeryturze przeniosła się do Kurytyby.
Należała do Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Brazylii. Po wojnie awansowana do stopnia podporucznika Wojska Polskiego.
Wydała następujące książki:
  • Kronika dwu światów
  • Wiele lat minęło... – wyd. Książnica Płocka im. W. Broniewskiego
  • Seleções Polonesas (tomik tłumaczeń najpiękniejszych opowiadań i nowel polskich pisarzy w języku portugalskim) – wyd. Vicentina Curitiba 2005
Była wielką miłośniczką polskiej kultury, szczególnie literatury, i wierną czytelniczką konsularnej biblioteki. Zawsze chętnie i z zaangażowaniem uczestniczyła w życiu polonijnym i wydarzeniach organizowanych przez Konsulat RP w Kurytybie.

Odznaczenia

  • Krzyż Armii Krajowej (1967)
  • Medal Wojska Polskiego (1949)
  • Medal Zwycięstwa
  • Medal Pro Memoria (2005)
  • Medalha Tenente Max Wolff – odznaczenie brazylijskie
  • Medalha Tenente Ary Rauen – odznaczenie brazylijskie

Rodzina

  • Ojciec Eugeniusz Stanisław Płoski, herbu Prus (1873–1944) – prawnik notariusz, działacz społeczny i katolicki, szambelan papieski. Urodził się w Długołęce-Osyskach w pow. ciechanowskim. Ukończył Gimnazjum Gubernialne w Płocku i Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po studiach pracował w Kutnie, skąd przeniósł się do Płocka. Posiadał majątek ziemski liczący 93 ha ziemi w Pszczółkach Górnych. W 1904 r. zawarł związek małżeński z artystką malarką Janiną Betley. Jako działacz oświatowy przyczynił się do powstania Gimnazjum Żeńskiego Polskiego, tzw. „Udziałówki”, którą kierowała Marcelina Rościszewska. W 1910 r. wszedł do Zarządu Towarzystwa Szkoła Średnia w Płocku. W 1919 r. ubiegał się o mandat do Rady Miejskiej z ramienia Polskiego Zjednoczonego Komitetu Wyborczego. Był kilkakrotnie wybierany do Rady Miejskiej, a w 1929 r. został jej przewodniczącym. Przyczynił się do modernizacji elektrowni miejskiej. Bardzo zaangażował się w budowę mostu w Płocku. Działał w instytucjach dobroczynnych, w Towarzystwie Dobroczynności. Zabiegał o budowę domu dla ubogich. Był prezesem Akcji Katolickiej. Za swą działalność od papieża Piusa IX otrzymał tytuł szambelana papieskiego. Aktywnie działał w Zarządzie Ochotniczej Straży Pożarnej. Był wiceprezesem Banku Spółdzielczego. Przyczynił się także do budowy Uniwersytetu Ludowego w Proboszczewicach. Opublikował w prasie płockiej wiele artykułów. W 1940 r. został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. W Warszawie założył kancelarię adwokacką. Był aktywnym członkiem konspiracji, w jego mieszkaniu odbywały się spotkania łączniczek AK. Zgarnięty przez Niemców w grupie ludności cywilnej z domu przy ul. Trębackiej 3, został zamordowany w jednej z masowych egzekucji na terenie Teatru Wielkiego 7 lub 8 sierpnia 1944 r. Za zasługi został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i orderem „Pro Ecclesia et Pontifice”.
  • Matka Janina Aniela Płoska z domu Betley (ur. 12 lipca 1880 w Janowie Podlaskim, zm. 20 maja 1945 w Trzepowie) – polska malarka, córka Tadeusza Betleya i Marii ze Starzeńskich. Rodzice, właściciele apteki, byli w Płocku znani ze swej działalności społecznej. Zasłynęli także jako ludzie uzdolnieni artystycznie. Janina malowała pejzaże utrzymane w jasnych barwach. Zajmowała się także lustrowaniem książek. Była uczennicą Czesława Tańskiego. Brała udział w wystawach Klubu Artystycznego Płocczan. Działaczka społeczna, od 1928 r. wiceprzewodnicząca Zarządu Katolickiego Związku Polek z siedzibą przy Nowym Rynku 22. Była babcią malarki Barbary Bojanowskiej-Jasionowskiej i poetki Zofii Bojanowskiej-Frydrysiak.
  • Rodzeństwo
    • Janina Maria ps. „Urszula” (1905–1990) – referentka WSK w Śródmieściu Północ, dosłużyła się stopnia kapitana. Po wojnie wyemigrowała. W Szkocji w Dunalastair Hause była dyrektorką gimnazjum żeńskiego. Później przeniosła się do Grendon Hall koło Oksfordu.
    • Hanna Bronisława (1908–1968) – żona Jacka Bojanowskiego.
    • Józef Onufry (1912–1987) – ukończył studia prawnicze i tak jak ojciec został notariuszem. Działał w Towarzystwie Wioślarskim w Płocku. W 1938 r. został członkiem Zarządu Związku Oficerów Rezerwy. Brał udział w II wojnie światowej, a po jej zakończeniu wyemigrował do Londynu, gdzie działał w na rzecz polonii.
  • Kuzyni cioteczni:
    • Wojciech Brzozowski ps. „Krzysztof” - żołnierz AK, walczył w Grupie Bojowej „Krybar” na Powiślu,
    • Jan Andrzej Betley – żołnierz NSZ – jego powstańczy przydział pozostaje nieznany.
  • Mąż Stanisław Łoś (ur. 24 lutego 1906 w Desznie, zm. 29 maja 1980 w Londrinie) – hrabia herbu Dąbrowa, porucznik Wojska Polskiego, całą wojnę spędził w oflagu.
  • Dzieci:
    • Eva Maria Los – ukończyła inżynierię chemiczną na Federalnym Uniwersytecie Paraná (1972), specjalizację w finansach na FAE w Curitiba PR (1980) i uzyskała stopień magistra administracji na Federalnym Uniwersytecie Paraná (1996),
    • André Maria Los – skonczyl kurs administracji w Universidade Estadual de Londrina, zajmuje się administracją biznesową, ma troje dzieci,
    • João Maria Los – jest prawnikiem, urzęduje w sądzie apelacyjnym w stanie Mato Grosso do Sul, ema troje dzieci,
    • Maria Madalena Los – biolog, zdobyla stopien´magistra w Universytecie Warszawskim.
  • Brat męża Andrzej Łoś (ur. 4 marca 1899, zm. 6 kwietnia 1962 w São Paulo) – hrabia herbu Dąbrowa, komandor podporucznik, dowódca trałowca ORP „Jaskółka” i okrętu podwodnego ORP „Ryś”. W sierpniu 1940 r. opuścił Wielką Brytanię i udał się wraz z żoną do Brazylii.

Zdjęcia

Pierwsze 4 zdjęcia pochodzą z książki „Znakomite płocczanki”

Los
Janina Płoska z córka Ireną

Los
Irena Płoska (siedzi na sankach) z koleżankami rok 1932

Los
Uczennice Gimnazjum im. Reginy Zółkiewskiej 1938 r. mała matura (stoi, pierwsza od prawej Irena Płoska)

Los
Zdjęcie ślubne Józefa Płoskiego z Zofią Koziorowską wykonane przed pałacem biskupim na Rynku Kanonicznym w 1939 ( w środku Janina i Eugeniusz Płoscy , biskup płocki Antoni Julian Nowowiejski, para młoda i biskup Leon Wetmański, stoi druga od lewej Irena Płoska)

Kolejne 4 zdjęcia pochodzą z: https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/irena-ploska,35209.html

Los
Warszawa, rok 1941 - uczennice w drodze do szkoły. W środku Irena Wiśniewska "Emilia Skała", po prawej Irena Płoska "Joanna Wrzeciono"

Los
Z lewej Irena Płoska - "Joanna Wrzeciono", z prawej jej siostra Janina Płoska - "Urszula Rakieta", Warszawa rok 1942.

Los
Stalag w Niederlangen - od lewej stoją: Regina Fern "Ziutek" (vel Józefa Nałęcz), Irena Płoska "Joanna Wrzeciono", Maria Sulimirska "Myszka Biała"

Los
Irena Płoska "Joanna Wrzeciono"

Los
Irena Ploska z narzeczonym Stanisławem Łosiem, Florencja 1945 r.
zdjęcie przekazane przez córkę

Los
Karta emigracyjna
https://www.myheritage.pl/names/irena_%C5%82o%C5%9B

Następne 7 zdjęć zostało udostępnionych przez córkę

Los
Irena Płoska-Łoś z mężem i dziećmi, 1955 r.

Los
Irena Płoska-Łoś z rodziną, 1965 r.

Los
Irena Płoska-Łoś z rodziną, 2002 r. (obchodzenie 80 lat)

Los
Irena Płoska-Łoś z córką, 2006 r.

Los
Irena Płoska-Łoś z córką, 2006 r.

Los
Irena Płoska-Łoś z kotem Romeo, 2006 r.

Los
Irena Płoska-Łoś na swoich 90. Urodzinach, 2012 r.

Los
Archiwum Historii Mówionej

Los
Okładka książki „Wiele lat minęło …”

Los
https://kurytyba.msz.gov.pl/pl/aktualnosci/pani_irena_los_nie_zyje;jsessionid=2AE355C80C6A8AB6F4C1BCBEAE9514FC.cmsap2p

Los
http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,291887,Irena-P%C5%82oska-nekrolog.html

Los
Grób Ireny Jadwigi Płoskiej-Łoś na cmentarzu São Pedro w Londrinie
Cemitério São Pedro/Londrina/PR, blok13, grób 145
Spoczywają tu także Ciocia Ida Łoś´(przyjechała do nas i umarła po wypadku kiedy już odjeżdżała) oraz Stanisław Łoś

Los
Oznaczenie grobu - w prawej dolnej części płyty


Piśmiennictwo

  1. Informacje przekazane przez córkę
  2. https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/irena-ploska,35209.html
  3. Anna Maria Stogowska Znakomite płocczanki, Płock 2010 – rozdział udostępniony przez Autorkę
  4. https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/irena-jadwiga-los,1887.html
  5. https://www.myheritage.pl/names/irena_%C5%82o%C5%9B
  6. https://kurytyba.msz.gov.pl/pl/aktualnosci/pani_irena_los_nie_zyje;jsessionid=2AE355C80C6A8AB6F4C1BCBEAE9514FC.cmsap2p
  7. https://pl.wikipedia.org/wiki/Janina_P%C5%82oska
  8. https://www.escavador.com/sobre/674652/eva-maria-los
  9. http://www.sejm-wielki.pl/b/cz.I055456
  10. https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_%C5%81o%C5%9B_(komandor)
  11. http://armiakrajowa.org.pl/tabliczki/742.html
  12. http://mazowsze.hist.pl/dlArticle.php?file=files/Notatki_Plockie/Notatki_Plockie-r2006-t51-n3_(208)/Notatki_Plockie-r2006-t51-n3_(208)-s53/Notatki_Plockie-r2006-t51-n3_(208)-s53.pdf

Introdução

Nascida em 14 de julho de 1922, em Płock, filha de Eugeniusz Stanislaw Ploski e Janina Aniela neé Betley; faleceu em 6 de outubro de 2014, em Curitiba/PR; seu corpo repousa em Londrina/PR, Brasil.

Período pré-guerra

A família residia em P£OCK, na rua Kolegialna, 20. A casa era freqüentada pela elite intelectual da cidade. Irena iniciou os estudos com professora particular, em seguida freqüentou o Seminário Feminino Zofia Bukowiecka em seguida o de Regina Zólkowska. Para o exame de admissão escolheu o tema “Vida do Marechal Pilsudski".

Guerra

A família foi forçada a deixar Płock, pois os alemães requisitaram sua residência e estavam detendo pessoas da "inteligencia" polonesa; foram a Varsóvia. Lá, Irena concluiu o liceu comercial de dois anos, cuja formatura foi na clandestinidade; em seguida concluiu o curso de zootecnia em Julin, perto de Varsóvia. Integrou-se à resistência na virada dos anos 1942/1943 e atuou no Serviço Feminino do Exército (da Resistência). Concluiu o curso de recruta e de enfermagem, além do treinamento militar; na primavera de 1944, iniciou o curso de suboficial, interrompido pela eclosão do Levante de Varsóvia. Seus codinomes foram "Wrzeciono” (Fuso), "Joanna", "Joanna Wrzeciono ".
Foi escalada para a hora “W” para a Circunscrição “Radwan" (centro), região 1, Serviço Militar de Proteção ao Levante, batalhão "Dzik", 14ª companhia WSOP, do tenente Kazimierz Barcewicz “Piaskowiec” (Arenito), serviço sanitário.
No dia 1 de agosto, antes da hora “W”, o comando do tenente “Arenito" alterando as ações, não foi recebido no ponto de encontro e neste apenas duas moças lograram se apresentar. Ao iniciarem as ações, formou-se um destacamento do Serviço Feminino do Exército sob o comando de Janina Kiewlicz "Nika", subordinado à chefia sanitária da Circunscrição de Varsóvia do Exército Nacional (Armia Krajowa – AK).
Irena, em agosto, participou de diversas patrulhas sanitárias, em seguida atuou como enfermeira no hospital da Resistência, rua Jasna, 9, esquina com rua Swietokrzyska (prédio da Caixa Econômica - PKO). Depois que o predio foi bombardeado, em 5 de agosto de 1944, com duas companheiras, “Królik" (Coelhinha) e "Anka" (Aninha) foi posta à disposição do coronel Henryk Lenk “Backcyl" (Bacilo), na nova sede do Estado Maior, no cinema Palladium, rua Zlota, 7/9. Participou da evacuação dos hospitais de campanha ameaçados, na rua Chmielna. Participaram desta ação combatentes da proteção ao Estado Maior, Kedyw "Kolegium B", do tenente “Kosa” (Foice).
Na segunda quinzena de setembro contraiu flemon (bactéria entra as fibras do músculo) na perna e foi hospitalizada. Atuou na rua Lwowska, foi promovida à chefia de destacamento, posteriormente a sargento.

Pós-Levante

Feita prisioneira pelos alemães em 5 de outubro de 1944, foi para o campo de detenção de Ozarow. Até meados de novembro, esteve no Stalag XI Fallingbostel, e depois foi enviada ao campo de concentração KL Bergen-Belsen; em 22 de dezembro se encontrou junto com as demais mulheres-prisioneiras no Stalag VI C Oberlangen, do qual foram libertadas em 12 de abril de 1945, por uma patrulha de reconhecimento da 1ª Divisão Blindada do gen. Stanislaw Maczek. Seu número de prisioneira 141550.

Pós guerra

Após a libertação, serviu no II Corpo Polonês na Itália, onde iniciou o curso de veterinária na Universidade de Bolonha, interrompido pela desmobilização e transferência para a Inglaterra.
Em 1947, casou-se com o tenente Stanislaw £os´ e emigraram para o Brasil, onde já se encontrava o irmão mais velho de Stanislaw, Andzej £os´.
Moraram em fazendas, pois Stanislaw £os era agrônomo e tiveram quatro filhos: Eva, André, João e Maria Madalena. Crescidos os filhos e todos já com formação superior, faleceu Stanislaw £os´. Irena passou a trabalhar na documentação e estatística médica do Hospital Evangélico de Londrina/PR; também escreveu para publicações especialmente da emigração (“Dziennik Zolnierza" (Diário do Soldado) em Londres, “Wiadomosci Londynskie” (Notícias de Londres) e “Lud” (o Povo), e outras), bem como para a Rádio Europa Livre (setor, “Cartas exóticas”).
Depois de aposentada, mudou-se para Curitiba/PR; participou da Associação dos Combatentes Poloneses, no Brasil. Publicou as seguintes obras:
  • Crônica de dois mundos
  • Muitos anos se foram... (editado pela Ksiaznica Plocka W. Broniewski, na Polônia)
  • Seleções Polonesas (pequeno volume de traduções de trechos selecionados de contos e novelas da língua polonesa, ed. Vicentinas, em Curitiba/PR, em 2005.

Condecorações

  • Cruz do Exército Nacional (1967)
  • Medalha do Exército Polonês (1949)
  • Medalha da Vitória
  • Medalha Pro Memória (2005)
  • Medalha Tenente Max Wolff – condecoração brasileira
  • Medalha Tenente Ary Rauen – condecoração brasileira

Família

  • Pai, Eugeniusz Stanislaw Ploski, brasão Prus (1873-1944), advogado, notário, ativista social e católico, nomeado Camareiro Papal. Nasceu em Dlugolec-Osyski. Formou-se na Universidade de Varsóvia. Trabalhou como promotor, juiz, notário e advogado. Proprietário de terras em Pszczóllki Górne.
  • Mãe, Janina Aniela neé Betley (1880-1945), artista plástica.
  • Irmãos:
    • Janina Maria (1905-1990), atuou no WSK, Centro-Norte, chegando à patente de capitão. Também aprisionada junto com Irena, depois da libertação, emigrou para a Inglaterra. Foi diretora do ginásio feminino Dunlastair House, na Escócia e depois Grendon Hall perto de Oxford.
    • Hanna Bronislawa (1908-1968) casou-se com Jacek Bojanowski, teve três filhos.
    • Józef Onufry (1912/1987), advogado e notário como o pai, aprisionado no Oflag Murnau, emigrou para a Inglaterra, onde atuou nos movimentos da emigração polonesa.
  • Esposo: Stanislaw Jan £os´ (1906-1980), nascido em Deszno, perto de Lublin e faleceu em Londrina,/PR, Brasil; brasão Dabrowa, tenente da reserva, participou da defesa da Polônia invadida e após a capitulação, foi aprisionado no Oflag Murnau. Agrônomo.
  • Filhos
    • Eva Maria Los, nascida em 1947, na Inglaterra, engenheira química e mestre em Administração pela Universidade Federal do Paraná
    • André Maria Los, nascido em 1950, administrador de empresas
    • João Maria Los, nascido em 1956, bacharel em direito, desembargador do Estado do Mato Grosso do Sul.
    • Maria Madalena Los, nascida em 1956, bióloga com mestrado pela Universidade de Varsóvia, Polônia.

Fotografias

As primeiras 4 (quatro) fotos são do livro “Mulheres notáveis de Płock”

Los
Janina Ploska com a filha Irena

Los
Irena Ploska (sentada no trenó), com amigas, ano 1932

Los
Alunas do Ginásio Regina Zólkowska, ano 1938, a primeira à direita é Irena

Los
Casamento do irmão Józef , foto em frente ao palácio episcopal no Rynek Kanoniczny em 1939; no centro Janina e Eugeniusz Ploski, o bispo Antoni Julian Nowowiejski, os noivos, o bispo Leon Wetmanski, Irena é a segunda a partir da esquerda, em pé.

As 4 (quatro) fotos seguintes são de: https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/irena-ploska,35209.html

Los
Varsóvia, 1941, alunas a caminho da escola. No centro Irena Wisniewska “Emilia Skala” (Rocha) , à direita Irena “Joanna Wrzeciono”

Los
À esquerda, Irena “Joanna Wrzeciono”; à direita a irmã Janina “Urszula Rakieta" (Foguete), Varsóvia, 1942.

Los
Stalag em Oberlangen, da esquerda, de pé: Regina Ferna “Ziutek", Irena “Joanna Wrzeciono”, Maria Sulimirska “Myszka Biala” (Camundongo Branco)

Los
Irena Ploska “Joanna Wrzeciono”

Los
Irena Ploska com o noivo Stanislaw £os´, Florença, 1945
(foto entregue pela filha)

Los
Carta de emigração: https://www.myheritage.pl/names/irena_%C5%82o%C5%9B

As 7 (sete ) fotos seguintes foram entregues pela filha

Los
Irena Ploska £os´com marido e filhos, 1955

Los
Irena Ploska £os´e família, 1965

Los
Irena Ploska £os´e família, 2002 (completando 80 anos)

Los
Irena Ploska £os´com a filha, 2006

Los
Irena Ploska £os´com a filha, 2006

Los
Irena Ploska £os´com o gato Romeu, 2006

Los
Irena Ploska £os´no seu aniversário de 90 anos, 2012

Los
Capa da obra “Muitos anos se foram..."

Los
https://kurytyba.msz.gov.pl/pl/aktualnosci/pani_irena_los_nie_zyje;jsessionid=2AE355C80C6A8AB6F4C1BCBEAE9514FC.cmsap2p

Los
http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,291887,Irena-P%C5%82oska-nekrolog.html

Los
O túmulo de Irena Jadwiga Ploska £os´no cemitério São Pedro em Londrina/PR
Cemitério São Pedro, Londrina/PR, quadra 13, nº 145
Também ali repousam Stanislaw £os´e Ida £os´ (que veio da Polônia em visita e faleceu num acidente quando retornava, 1966).<

Los
Identificação do túmulo – do lado direito inferior da tampa


Fontes

  1. Informações enviadas pela filha
  2. https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/irena-ploska,35209.html
  3. Anna Maria Stogowska Znakomite plocczanki, Plock 2010 - rozdzial udostepniony przez Autorke
  4. https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/irena-jadwiga-los,1887.html
  5. https://www.myheritage.pl/names/irena_%C5%82o%C5%9B
  6. https://kurytyba.msz.gov.pl/pl/aktualnosci/pani_irena_los_nie_zyje;jsessionid=2AE355C80C6A8AB6F4C1BCBEAE9514FC.cmsap2p
  7. https://pl.wikipedia.org/wiki/Janina_P%C5%82oska
  8. https://www.escavador.com/sobre/674652/eva-maria-los
  9. http://www.sejm-wielki.pl/b/cz.I055456
  10. https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_%C5%81o%C5%9B_(komandor)
  11. http://armiakrajowa.org.pl/tabliczki/742.html
  12. http://mazowsze.hist.pl/dlArticle.php?file=files/Notatki_Plockie/Notatki_Plockie-r2006-t51-n3_(208)/Notatki_Plockie-r2006-t51-n3_(208)-s53/Notatki_Plockie-r2006-t51-n3_(208)-s53.pdf